تو دیدی از نگاهم غریبی بی پناهم
چنین كردی اسیرم نترسیدی ز آهم
تو آنجا من اینجا چه بختی شد نصیبم
چه خواهد غم تو ز قلب بی شكیبم
به عشق دل فروزت،
نیازم
چو شمع شب بسوزم بسوزم
ز قطره های باران ز شبنم بهاران
گل به چمن گشاید ز اشك عاشقانه
ز گریه شبانه این دل من گشاید

چون شبانگاه شود چراغی نسوزد به خانه من
ای خدا از وفا كس چرا نگیرد نشانه من
تو ندانی غم و سوز نهانم خدا داند
ز چه آتش زدی به آشیانم خدا داند
ز قطره های باران ز شبنم بهاران
گل به چمن گشاید ز اشك عاشقانه
ز گریه شبانه این دل من گشاید

تو دیدی از نگاهم غریبی بی پناهم
چونین كردی اسیرم نترسیدی ز آهم
تو آنجا من اینجا چه بختی شد نصیبم
چه خواهد غم تو ز قلب بی شكیبم

نوشته شده در تاریخ جمعه 1 مهر 1390    | توسط: بهنام صالحی    |    | دیدگاه()